Κανόνες VS «Fairplay»

RulesVSFairPlay

Για πολλούς η διαχωριστική γραμμή μεταξύ των δύο όρων είναι εμφανής. Για άλλους όχι και τόσο: Πολλοί αποφασίζουν να ακολουθούν τα πάντα σαν κανόνες, άλλοι να αγνοούν οποιαδήποτε υπόδειξη από τους διοργανωτές και να κάνουν… του κεφαλιού τους. Τι είναι αυτό όμως που καθορίζει τι πρέπει να τίθεται ως απαράβατος κανόνας και τι να βρίσκεται στη διακριτική ευχέρεια του εκάστοτε παίκτη σχετικά με την εφαρμογή του;

Το πλέον προφανές είναι πως οτιδήποτε σχετίζεται άμεσα με τη σωματική ακεραιότητα των παικτών και την αποφυγή σοβαρών τραυματισμών οφείλει να αποτελεί ξεκάθαρο κανόνα της εκάστοτε διοργάνωσης. Πέραν της χρήσης προστατευτικών γυαλιών η οποία ΠΡΕΠΕΙ να είναι αδιαπραγμάτευτη εντός πεδίου, προσωπικά θεωρώ πως και η χρήση υποδημάτων κατάλληλων για extreme δραστηριότητες θα έπρεπε να αποτελεί απαραίτητο εξοπλισμό προκειμένου να συμμετάσχει κανείς σε κάποιο σενάριο. Διαστρέμματα, χτυπήματα σε κάθε είδους αντικείμενα και παραπατήματα κοντά σε κενά, με ο,τι μπορούν αυτά να συνεπάγονται, μπορούν εύκολα να αποφευχθούν. Σίγουρα το κόστος αγοράς δεν είναι ευκαταφρόνητο, αλλά κακά τα ψέματα, αν μπορούμε να διαθέσουμε χρήματα για το νέο όπλο που βάλαμε στο μάτι, μπορούμε να διαθέσουμε και κάποιο υποπολλαπλάσιό τους για την ασφάλειά μας.

Ακόμα τα πράγματα είναι αρκετά ξεκάθαρα, έτσι; Τα νερά θολώνουν όμως όταν εισέρχεται ο ανθρώπινος παράγοντας: Πως ορίζουμε το «fairplay», πως θέτουμε όρια fps, αποστάσεις ασφαλείας κ.ο.κ.

Όρια FPS:Από τη στιγμή που βάλλουμε και βαλλόμαστε υπό συνθήκες παιχνιδιού και όχι μάχης, θεωρούμε πως είναι αυτονόητο ότι πρέπει να φροντίσουμε να ΜΗΝ τραυματίσουμε κάποιον με τις βολές μας. Προφανώς δεν αναφερόμαστε στον μικρό ερεθισμό/μελανιά που μπορεί να αφήσει το χτύπημα από BB, αλλά σε σοβαρότερους, πιο «αιματηρούς» τραυματισμούς. Σίγουρα όλοι θέλουμε ευθυβολία, μεγαλύτερη εμβέλεια, ρεαλισμό τον οποίο «σπάει» η εμφανής πτώση της μπίλιας μετά από αρκετά μέτρα κλπ. αλλά κάποια ανώτατα όρια πρέπει να τίθενται.

Αποστάσεις ασφαλείας: Πολλές φορές αναφέρεται στους κανονισμούς του παιχνιδιού αλλά σε ένα μεγάλο ποσοστό δεν τηρείται κατά γράμμα ούτε είναι δυνατό να εξακριβωθεί η τήρησή τους. Οι διάφορες προϋποθέσεις, εξαιρέσεις και γενικώς τα «παραθυράκια» που μπορεί κανείς να βρει, κάνει το συγκεκριμένο θέμα να αποτελεί περισσότερο κομμάτι του «fairplay» παρά των κανονισμών. Καλό είναι πάντα να σεβόμαστε τους συμπαίκτες μας, ακόμα και αν αυτοί κάποια στιγμή είτε εκούσια, είτε ακούσια, δεν σεβάστηκαν εμάς.

«Απαγορευμένες» θέσεις: Ξεκάθαρος κανόνας ο οποίος όμως πολλές φορές παρακάμπτεται προκειμένου να ανεβούμε στην καλύτερη «καβάτζα» του πεδίου, να βγούμε πίσω από τους αντιπάλους, να ξεφύγουμε από τις ορδές των βαρβάρων που διψούν για αίμα και μας προσεγγίζουν κλπ. Για την μη τήρηση του πολλές φορές ευθύνονται εν μέρει και οι διοργανωτές, οι οποίοι μπορεί να το παρακάνουν ως προς τους περιορισμούς που θέλουν να επιβάλουν. Σε γενικές γραμμές, μία λεπτή ισορροπία πρέπει να τηρείται, με τα πραγματικά όμως επικίνδυνα σημεία να πρέπει να τίθενται εκτός των επιτρεπτών σημείων προκειμένου να διασφαλίζεται η ασφάλεια των παικτών.

«Μπαμ»: Σε αρκετά μεγάλο ποσοστό οι διοργανωτές ορίζουν πως το «μπαμ» (ή οποιοσδήποτε άλλος περίεργος ήχος μπορεί να παραχθεί από ανθρώπινο ον) χρησιμοποιείται όταν είμαστε σε μικρή απόσταση, πίσω από τον αντίπαλο. Ξεκάθαρα θέμα fairplay, πολλοί επιλέγουν να πουν μπαμ ακόμα και αν έρθουν πρόσωπο με πρόσωπο με τον αντίπαλο, προκειμένου να μην του ρίξουν από πολύ κοντά. Πολλές φορές έχουν παρατηρηθεί μικροεντάσεις του τύπου «Δεν θα με πετύχαινες, τι μου λες μπαμ» ή ακόμα χειρότερα αυτός που σεβάστηκε την κοντινή απόσταση τελικά να δέχεται ριπή από τον αντίπαλό του σχεδόν εξ επαφής. Το μόνο που μπορούμε να πούμε είναι πως όταν μας σέβονται, καλό είναι να σεβόμαστε και εμείς τους συμπαίκτες μας και να μην κυνηγάμε το kill με οποιοδήποτε κόστος.

Σε γενικές γραμμές οι κανονισμοί θα πρέπει να είναι καθολικοί, χωρίς περιθώρια παρερμηνείας και να αφορούν θέματα ασφάλειας των παικτών, λαμβάνοντας πάντα υπ’ όψιν πως οι παίκτες δεν θέλουν να αισθάνονται περιορισμένοι. Από την άλλη, η έννοια του «fairplay» είναι ουσιαστικά η υιοθέτηση ενός τρόπου συμπεριφοράς που βασίζεται στο ήθος και το σεβασμό προς τους συμπαίκτες, χωρίς την ανάγκη «επιβολής» κάποιου κανονισμού. Μπορεί να ακουστεί κλισέ, αλλά υπήρξαν πολλά παιχνίδια από τα οποία αυτό που έμεινε τελικά δεν ήταν τα πολλά kills ή το ωραίο σενάριο, αλλά το να δίνεις τα χέρια με αντίπαλο με τον οποίο βγήκες «μούρη με μούρη» αλλά κανείς δεν έριξε.

Τα παραπάνω βασίζονται καθαρά στην προσωπική οπτική του γράφοντος και σίγουρα υπάρχουν πολλά ακόμη παραδείγματα να δώσουμε. Οποιαδήποτε αντίρρηση, προσθήκη ή διόρθωση είναι πάντα ευπρόσδεκτη.

7 Σχόλια για το άρθρο “Κανόνες VS «Fairplay»

  1. Πολυ καλη τοποθετηση! Ειναι πραγματικοτητα οτι οι διοργανωτες και γενικα οι εχοντες τον ελεγχο και το βαρος οργανωσης των παιχνιδιων της περιοχης τους πρεπει να εχουν ματια και αυτια ανοικτα για να βελτιωσουν σχεδον τα παντα γυρω απο το παιχνιδι! Αυτο δεν εχει τελος. Παντα υπαρχει το καλυτερο και καποιος αλλος πιθανοτατα το εχει βρει. Ας ξεκολησουμε απο τους εγωισμους του τυπου «εγω εκανα πρωτος αυτο σεναριο, εγω βρηκα πρωτος αυτο το κανονισμο κτλ, κτλ» . Για το καλο του αιρσοφτ να ξεκινησουμε να αντιγραφουμε οτι βλεπουμε οτι δουλευει. Δεν ειναι ντροπη. Ας ξεφυγουμε απο το ψευδοκυνηγι της προτοτυπιας και της δοξας του «πρωτη φορα εγω»!!! Πανω απο ολα και ολους ειναι το αιρσοφτ!!! Ετσι μονο θα καλιεργηθει η σωστη νοοτροπια των παικτων και κατ’επεκταση τα ποιοτικα παιχνιδια!!! Η ευθυνη δεν ειναι των νεοεισερχομενων αλλα των παλαιων στον χωρο!!! Μεγαλη ευθυνη, η βελτιωση του παιχνιδιου μας……….

  2. Είδαμε πόσο αδιαπραγματευτη ήταν η χρήση αντιβαλλιστικων στο The village. Ταλιμπανια που ανεβάζετε και άρθρο για κανόνες. Αλλά εδώ παίζετε από το 2003 σύμφωνα με άλλο άρθρο οπότε από παπαρολογιες και παπατζα άλλο τίποτα.

    • Ώ Πανίσχυρε Μεγιστάνα του «αΗΡσοφτ». Από το ύφος σου, φαίνεται σαν να χρειάζεσαι μια μεγααάλη αγκαλιά, την οποία μπορούμε να σου προσφέρουμε αν μας το ζητήσεις ευγενικά.

      Με τη διοργάνωση του Village δεν έχουμε ουδεμία σχέση, αλλά πράγματι συμμετείχαμε σε αυτό φορώντας τον κατάλληλο προστατευτικό εξοπλισμό. Οπότε τα παράπονά σου στον «Δήμαρχο».

      • Στον ‘δήμαρχο’ είπες μπράβο όμως και του έδωσες συγχαρητήρια για το παιχνίδι με τα ανήλικα και τους τυφλούς μέσα στο πεδίο τη στιγμή που δε ξεχωριζατε και γαζωνατε το φωτογράφο που φορούσε κίτρινα.

        Για το δικό σας ύφος που δήθεν παίζετε από το 2003 σε 5v5 δεν λες τίποτα.
        Μάλλον για ποδοσφαιρακι πηγαίνατε.

        Το ψευδώνυμο ήταν ειρωνικό για το τουπε σας αλλά χαμπάρι….

        Σοβαρευτειτε γιατί εκτιθεστε, και βγάζετε και κακή εικόνα και για όσους δεν είναι σκορποχωρι.

        • Σεβαστή η άποψή του καθενός, για αυτό άλλωστε και δημοσιοποιούμε τα σχόλιά σου. Για να ξεκαθαρίσουν όμως κάποια πράγματα που από ότι φαίνεται έχεις στρεβλώσει:

          1. Όπως ήδη αναφέρθηκε, δεν είχαμε καμία σχέση με τη διοργάνωση του «the Village». Από την πλευρά μας, δεν υπήρξε κάποια «παραβίαση» κανονισμού ασφαλείας επομένως μάλλον άτοπο το να μας κατηγορείς.

          2. Ο φωτογράφος για τον οποίο δείχνεις τόσο ενδιαφέρον, ήταν δικό μας άτομο επομένως μάλλον άλλον είδες να του ρίχνει (όντως το παλικάρι μάζεψε πολύ «μπίλια»).

          3. Το αν παίζουμε από το 2003 ή όχι, μπορείς να το διαπιστώσεις ερωτώντας τα κατάλληλα άτομα.

          4. «Τουπέ» δεν νομίζω πως επιδείξαμε. Αν παρεξήγησες κάτι, ευχαρίστως να το διευκρινίσουμε.

          Ελπίζω να ξεκαθάρισαν κάποια πράγματα που εσκεμμένα ή μη, επέλεξες να παρερμηνεύσεις. Εάν έχεις κάτι εποικοδομητικό να προσθέσεις, θα χαρούμε να το διαβάσουμε.

        • Πες τα Μεγιστάνα! Στραβοί είναι όλοι τους!

          Υ.Γ. Ευχαριστώ για την υποστήριξη.

  3. Οι κανόνες είναι γενικοί ενώ το fairplay είναι ατομικό.Και τα 2 πρέπει να τηρούντε κατά γράμμα για να έχουμε ένα ευχάριστο παιχνίδι και μια διασκεδαστική κυριακή ή σάββατο βράδυ για τους τυχερούς!!!!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *